BMX - gdy nie ma strachu, a w żyłach płynie

Chciałbym na dzień dzisiejszy poopowiadać a dosłownie opisać dokładniej jeden ze stylów jazdy na BMX. Ogólnie wyróżnić możemy: flatland, street, dirt, park oraz vert. Interesuje nas styl zwany dirt.
Skąd ta nazwa? Nazwa wywodzi się od słówka z języka angielskiego, które oznacza brudny, brud lub cokolwiek związanego z tymi słowami. Dlaczego? Uprawianie tej dziedziny sportu wiąże się z licznymi wywrotkami na ziemi. Zapewne zadajesz sobie pytanie, dlaczego? Jest to usytuowane w korzeniach dirtu. W porównaniu do innych dziedzin, przeszkody do tego rodzaju sportu budujemy sami. Są to górki ziemi ułożone w odpowiednich odległościach , a ponadto stosownie ukształtowane.
Tego rodzaju przeszkody BMX są bardzo unikalne, ponieważ nie mamy określonych form dla dirtu. Każda z tych form zostaje wykopana i uklepana przez człowieka. Z czego składa się dirt? Z wybicia , a ponadto lądowania. Jak nazwy wskazują, jedna z przeszkód to przeszkoda wybijająca użytkownika w górę do lotu a druga przyjmuje go na siebie, ażeby gładko wylądował i zachował prędkość na kolejne wybicie. Te skocznie mogą być różnie układane. Możemy skakać na dircie na czystym polu lub również między drzewami, wszystko uzależnione jest od inwencji twórczej konstruktorów.
Po każdym wybiciu w powietrze jeździec wykonuje ewolucje na BMX. Niektóre z nich to: turndown, tailwhip, backflip czy frontflip. Pomiędzy dirtami ustawiają się fotografowie, którzy jak sępy zlatują się do najlepszych zawodników aby zrobić zdjęcia BMX.
Według mnie jest to najciekawsza dziedzina tego sportu. Kwintesencja całości zawarta w 20 calowych kołach.